Zaterdag 14 september 2024

Vandaag vliegen we terug naar Nederland, naar huis. We hebben goed geslapen in Resort Belvedere.
We staat vroeg op, we moeten inpakken, ontbijten, de laatste restjes inpakken en dan uitchecken.
Het inpakken gaat snel, we hebben niet veel bagage en we hebben de afgelopen week ook niet veel gekocht. We hebben nog genoeg tijd om uitgebreid te ontbijten, en daarna pakken we de laatste spullen nog in. En dan checken we voor tien uur uit, we kunnen de bagage bij de receptie achterlaten totdat we naar het vliegveld vertrekken.

We hebben tot zes uur de tijd, dan worden we opgehaald en naar het vliegveld gebracht.
Eerst gaan we op zoek naar cigaretten voor Taeng, er is moeilijk aan te komen, en misschien kunnen we op het vliegveld nog wat voor haar kopen.
Ook willen we nog een keer in het centrum van Vrsar kijken, en nu lopen we naar boven, geen treintje meer zoals de vorige keer. Het is veel klimmen en stijl, maar we komen zonder problemen boven. Er blijkt daar vanavond een soort feest te zijn, en alles daarvoor wordt opgebouwd, jammer dat we dat feest niet kunnen meemaken. Ook lopen we nog naar een uitzichtpunt, het Casanova Viewpoint, waar we een mooi uitzicht over de kust en de zee hebben.
Ook naar beneden lopen we en dan gaan we weer naar het hotel. Misschien kunnen we nog een keer naar massage gaan, maar er werken nu andere mensen dan bij de eerste keer, Pia ziet het niet zo zitten dus we doen het niet.
We lopen weer langs de haven en gaan wat eten bij La Rose 1, het smaakt erg goed en de meisjes die er werken blijken uit Nepal te komen.
De rest van de middag zitten we op een van de terrassen van het hotel waar we, voordat we naar het vliegveld gaan, nog een pizza eten.

Het vervoer naar het vliegveld is op tijd en ondanks dat de chaufeur niet van doorrijden houdt zijn we op tijd op het vliegveld.
Inchecken en bagage afgeven gaat snel, de veiligheidskontrole gaat ook snel maar is wat rommelig.
In de vertrekhal vragen we nog een keer naar de sigaretten voor Taeng, maar er mogen alleen sigaretten worden verkocht voor vluchten naar bestemmingen buiten Europa.

Op de informatieschermen zien we dat onze vlucht met Transavia een half uur vertraging heeft.
Dan krijgen wij, en niet alleen wij, het idee dat er iets aan de hand is op het vliegveld van Pula. Er verandert al een tijd niets op de informatieschermen, en mogen geen mensen meer naar welke gate dan ook, en er wordt helemaal geen informatie gegeven.
Er gaan geruchten rond dat het vliegtuig op een ander vliegveld is geland, die geruchten komen vooral van personeel dat op het vliegveld werkt.
Wij hebben de ophalers al verteld dat ze ons niet hoeven op te halen omdat we niet weten of, waar en wanneer we landen.
Om half twaalf, we zouden al in Rotterdam The Hague Airport geland moeten zijn, wordt duidelijk dat het vliegtuig inderdaad ergens anders is geland omdat er op Pula Airport een stroomstoring is. We gaan waarschijnlijk met bussen naar een ander vliegveld en vandaar vliegen we dan naar Schiphol, Rotterdam Airport is 's-nachts dicht. Pasagiers van een andere vlucht van Pula naar Scandinavie hebben voor de tweede opeenvolgende nacht een gecancelde vlucht.
Om twaalf uur lopen alle passagiers voor Nederland naar 5 grote bussen, we nemen de ingechekte bagage zelf mee. Onderweg moeten mensen naar het toilet en de chauffeur moet bijna gedwongen worden om te stoppen bij een tankstation. Ruim een uur later zijn we op het vliegveld van Rijeka, waar we vliegensvlug opnieuw inchecken, door de kontrole gaan en instappen.

Om kwart over drie landen we op Schiphol, uitstappen en bagage ophalen zou met de hoogste prioriteit plaats vinden, maar het schiet niet op. Er schijnen wel bussen klaar te staan om de passagiers naar Rotterdam Airport te brengen, en onze ophalers liggen in Apeldoorn in bed. Wij besluiten om vanaf Schiphol naar huis te gaan, op Schiphol staan taxi's, en op Rotterdam Airport waarschijnlijk niet omdat dat vliegveld 's-nachts dicht is. Bovendien scheelt het tijd, we missen de rit met de bus naar Rotterdam. We hebben een taxi met een rustige, vriendelijke chauffeur.
Om half zes staan we thuis in de keuken, moe, heel erg moe. En we hebben behoorlijk de pest in.

Geschreven op: 2024-09-16

< Vorige